Onze kinderen hebben niet veel problemen om wekelijks te wisselen. Er wordt wel eens wat vergeten, maar dat wordt dan wel weer opgehaald. Daarnaast zijn wij allebei in staat om weer een eigen leven op te bouwen naast de kinderen zonder grote problemen over oppas en dergelijke. Ik verwacht dat in de komende jaren de kinderen misschien de periodes zullen willen rekken waarin ze bij de vader of moeder willen zijn, maar we hebben hen ook beide aangegeven dat dat mogelijk is in overleg als ze op de middelbare school zitten.

Natuurlijk is een scheiding niet ideaal, maar als je het belang van de kinderen voorop blijft stellen is het niet onmogelijk om na een scheiding toch ook een goede woonsituatie voor je kinderen te regelen.

Ik denk overigens (en ik ben de moeder), dat veel moeders nog steeds denken dat zij belangrijker voor hun kind zijn dan de vader. Ik kan het daar niet mee eens zijn, want een vader levert op een heel andere wijze een bijdrage aan de opvoeding, maar net zo waardevol. Dat je kinderen misschien niet iedere dag netjes gestreken kleding aan hebben als ze bij hun vader zijn, wil niet zeggen dat je kinderen de tijd, die ze bij hun vader doorbrengen niet heel waardevol kunnen vinden op andere wijzen dan bij hun moeder.

groetjes,

@ Bina
Dag Bina, ik zit in net dezelfde situatie.
Mijn ex is ondertussen bijna 6 maand weg, toen heeft hij als regeling voorgesteld: 1 weekend op 2 bij hem (vrijdag-zondagavond) en 2 avonden in de week tot na avondeten. Ik ging ermee akkoord (wil geen week/week, ik heb altijd zorg voor kind gedaan, hij heeft gn geduld, is opvliegend; heeft altijd gezegd dat hij zich niet wil aanpassen aan kind, wil een “gemakkelijk”leven, kind moet dan ook maar gaan slapen als het voor hem uitkomt (zonder haasten)). Ik heb toen wel gezegd dat ik in de zomer, tot kind 6jr, max 1 week aan stuk vakantie wil. We hebben toen onderling een papier getekend (gerechtelijk blijkbaar zonder waarde)
Toen we bij bemiddeling gingen om details te bespreken om het te kunnen laten vastleggen, wou hij plots 2 weken in de zomer en als ik dat niet gaf, ging hij bij rechter week/week vragen.
HIj gebruikt dus dezelfde dreigingen en heeft succes, tot nu toe krijgt hij wat hij wil: hij besliste dat hij de avonden in de week geen eten gaf want dat was te stresserend, dus heb ik zoontje 1 uur om eten te geven, wassen, pyama aandoen, melk, verhaaltje. Verder eiste hij ondertussen in de zomer 2+1 week.
Ik heb de bemiddeling stopgezet omdat ik die niet onpartijdig vond.
Na discussies en proberen erover te praten heb ik toch toegegeven omdat hij inderdaad ook altijd met die dreingen afkomt. Ik denk dat hij dat echt wil, want dan had hij dat al geeist, gelijk hij alles eist, maar ik geloof wel dat hij het zal vragen om mij te wreken.
Ik heb het document dan opgesteld, volledig naar zijn eisen, en het dan nog es laten lezen met vraag of het zo dan verder kon naar advocaat. Hij heeft het dan vol met opmerkingen teruggegeven en eist nu ook de zondagnacht, hij vindt het te stresserend dat hij de kleine om 19h (vind ik al heel laat!) bij mij moet afzetten, dat hij hem dan uit speeltuin moet halen… ik heb gezegd dat ik niet akkoord ging omdat het niet voor goed kind was (wou zeggen dat hij hem later in bed zou leggen). Hij heeft dan gezegd dat het toch zo zal gaan omdat hij er recht op heeft. Hij heeft er natuurlijk geen recht op (kan wel week/week vragen op rechtbank, maar kan niet eenzijdig opleggen wanneer ik kleine kan zien, en dat doet hij nu wel)
Zo heeft hij vorig weekeinde de kleine zondagavond niet teruggebracht.
Mij wordt dus wel aangeraden om een vonnis aan te vragen, om mij te beschermen. Maar ik krijg week/week niet over mijn hart. Ik wil mijn zoontje geen contact met hem ontzeggen, maar nu wil mijn zoontje “maar 1 dagje” gaan omdat zijn papa altijd roept en dan moet hij zolang. Ik kan er de moed niet toe opbrengen om de het risico te lopen, al is dat misschien beter dan dat hij eerste stap zet ?
Iemand raad ? (bier02@hotmail .com)

Veel moed en succes allemaal