Aandoeningen
De gewone griep, ook wel bekend als ‘echte griep’ of ‘influenza’ (naar het virus dat de griep veroorzaakt) steekt iedere winter wel weer de kop op. Voor de meeste mensen is de griep vergelijkbaar met een zware verkoudheid die men best gewoon uitziekt, maar het is niet zo onschuldig als het lijkt.
De griep wordt veroorzaakt door het Influenzavirus, en tast neus, keel en longen aan (de bovenste luchtwegen). De meeste mensen krijgen de ziekte tussen oktober en april.
Symptomen en verloop van de griep
Een loopneus of verstopte neus en lichte koorts zijn mogelijke symtopmen van de griep, maar kunnen ook op een gewone tot middelzware verkoudheid wijzen. Karakteristiek voor de griep is dat er ook andere klachten zijn: voornamelijk hoofd- en spierpijn, maagklachten en vermoeidheid.
De kracht van het merendeel van deze symptomen bouwt drie à vier dagen op, bereikt dan een hoogtepunt dat een tweetal dagen duurt en zwakt vervolgens geleidelijk af. Na acht tot tien dagen voelen de meeste mensen zich weer beter.
Behandeling en risicogroepen
Als je gezond en redelijk fit bent, wordt er voornamelijk aan symptoombestrijding gedaan. Pijnstillers tegen de hoofdklachten, pilletjes voor de maag, veel rusten en een goede hydratatie zijn meestal voldoende.
Er bestaat een vaccin tegen de gewone griep, maar omdat het virus zich voortdurend ontwikkelt (denk maar aan de Mexicaanse griep, die ineens opdook) heb je ieder jaar een nieuwe vaccinatie nodig. Deze griepprik wordt vooral aangeraden als je tot een risicogroep behoort.
Wanneer behoor je tot een risicogroep? Bijvoorbeeld, als je hart- of longklachten (zoals astma) hebt. Voor mensen die hieraan lijden kan de griep gevaarlijk zijn, omdat deze ziekte erg uitputtend is voor het immuunsysteem. Daarnaast worden diabetici en nierpatiënten tot de risicogroep gerekend. Ook zestigplussers krijgen de raad zich te laten vaccineren.
Meer weten?
Dat kan. Op de website van de Wereldgezondheidsorganisatie vind je een antwoord op alle vragen over de gewone griep en haar varianten.
Ontdek meer artikels over Aandoeningen.
Een zonnesteek is een levensbedreigende conditie, doordat de regeling van de lichaamswarmte niet meer functioneert. Normaliter regelt het lichaam de eigen temperatuur en zorgt het er dus voor dat deze temperatuur niet te hoog oploopt. Deze lichamelijke functie kan door extreem warme en/of vochtige omstandigheden uitvallen.
Oorzaken van een zonnesteek
Een zonnesteek ontstaat wanneer het lichaam niet voldoende warmte kan afstaan om de lichaamstemperatuur tot normale waarden te laten dalen. In een warme omgeving kan de temperatuur van het bloed tot boven de normale waarden stijgen. Wanneer dit gebeurd, zal de bloedcirculatie in de bloedvaten toenemen, waardoor het lichaam meer warmte kan afstaan. Wanneer dit niet voldoende is, zullen de zweetklieren meer zweet gaan produceren. Doordat het zweet verdampt, zal het lichaam nog verder afkoelen. Echter, bij extreem warme omstandigheden genereert het lichaam meer warmte dan dat het warmte verliest. Hierdoor kan het bloed niet voldoende afkoelen en blijft de lichaamstemperatuur te hoog. Dit gebeurt voornamelijk bij mensen die in een extreem warme omgeving werken, of in extreem hoge temperaturen sporten. Veel eten en overmatig drankgebruik zijn factoren die de kans op een zonnesteek vergroten.
Symptomen zonnesteek
Er zijn veel symptomen die wijzen op een zonnesteek. Veel voorkomende symptomen zijn: een hete en droge huid, geen zweet, een lichaamstemperatuur die snel oploopt naar 40 graden Celsius of meer, hyperventilatie, het bewustzijn verliezen.
Behandelen van een zonnesteek
Wanneer je denkt dat iemand een zonnesteek heeft, bel dan een ambulance of breng deze persoon zelf naar het ziekenhuis. Belangrijke eerste hulp die ter plaatse kan worden gegeven heeft als doel om de lichaamstemperatuur zo snel mogelijk te laten dalen. Trek eerst de kleren van het slachtoffer uit. Leg het slachtoffer vervolgens in een koud bad. Wanneer dit niet kan zijn er nog andere manieren om het lichaam af te laten koelen. Bedek het lichaam bijvoorbeeld met koude handdoeken of wrijf met ijsblokjes over de armen en benen van het slachtoffer.
Ontdek meer artikels over Aandoeningen.
Uitdroging ontstaat wanneer de hoeveelheid water dat het lichaam verlaat groter is dan de hoeveelheid water dat het lichaam tot zich neemt.
Wat verlaat het lichaam op diverse manieren. Bijvoorbeeld via ademen, door zweten of door urineren. Mensen houden de hoeveelheid vocht in het lichaam op peil door voldoende water te drinken. Wanneer het lichaam meer vocht verliest dan dat het binnen krijgt, is er sprake van uitdroging.
Oorzaken van uitdroging
Er zijn diverse oorzaken aan te wijzen voor uitdroging.
- Ten eerste verliest het lichaam teveel vocht. Dit kan gebeuren doordat iemand veel moet overgeven of last heeft van diarree. Wanneer iemand zich in een erg warme omgeving bevindt gaat degene meer zweten, wat ook leidt tot overmatig vochtverlies.
- Daarnaast hebben diabetespatiënten een grotere kans op uitdroging. Dit komt doordat, bij een verhoogde bloedsuikerspiegel, suiker het lichaam moet verlaten. Dit gaat via de urine, waardoor diabetespatiënten met een hoog bloedsuikergehalte sneller uitdrogen. Veelvuldig urineren is één van de eerste symptomen die zich voordoet bij diabetespatiënten.
- Ook slachtoffers met brandwonden hebben een verhoogde kans op uitdroging, aangezien een verbrande huid niet kan voorkomen dat vocht het lichaam uitsijpelt.
- Andere oorzaken hebben te maken met het niet kunnen drinken. Er is bijvoorbeeld te weinig water aanwezig. Of iemand is lichamelijk niet in staat om vocht tot zich te nemen. Wanneer degene ook nog eens veelvuldig vocht verliest, ligt uitdroging al snel op de loer.
Behandelen van uitdroging
Voorkomen is beter dan genezen. Drink dus voldoende water, ook wanneer je niet echt dorst hebt. Wanneer je overmatige hoeveelheden water niet binnen kunt houden, zoals bij overgeven, probeer dan steeds een beetje te drinken.
Wanneer via de mond geen water kan worden gedronken zijn er enkele alternatieven. Toedienen van vocht via een infuus is een veelgebruikte methode. Vaak wordt de patiënt water met zout toegediend, zodat dit vocht de extracellulaire vloeistof in het lichaam kan aanvullen.
Ontdek meer artikels over Aandoeningen.
Het hedendaagse schoonheidsideaal wijkt sterk af van het ideaal van de 18e eeuw. Destijds was een vrouw met ronde vormen en volle rondingen hét toonbeeld van schoonheid. Een teken van welvaart, een symbool van een goed en gelukkig leven.
Tegenwoordig lijkt dit 360 graden te zijn gedraaid. Het huidige teken van schoonheid is namelijk een slank lichaam. En niet zomaar slank, maar héél slank. Broodmager zou een geschiktere uitdrukking zijn. Vrouwen zonder een grammetje vet op de botten sieren covers van vele magazines en lopen op alle modeshows, van Milan tot Rio de Janeiro. Deze trend blijft niet alleen beperkt tot de wereld van glitter en glamour. Ook alle meisjes die deze magazines lezen en deze modeshows bekijken nemen dit ideaalbeeld over. Veel vertwijfelde blikken in de spiegel. Ronde heupen worden opeens als ‘dik’ beschouwd, elk vetpercentage is te hoog en calorieën worden zoveel mogelijk geteld. Je zou immers maar over die heilige grens van 2000 kilocalorieën per dag heen gaan!
En zo is het kwaad geschied. Inmiddels lopen veel meisjes met eetproblemen als Anorexia – en Boulimia Nervosa in de psychiatrie en zitten ouders met hun handen in het haar. Want hoe krijg je jouw kind weer aan het eten, als het zelfs te bang is om een stuk fruit te nuttigen? En, nog belangrijker, hoe leer je jouw dochter om van zichzelf te houden zoals ze is?
Queen schreef ooit het nummer ‘Fat bottom girls’. Een van de belangrijkste regels uit dit lied luidde: ‘Fat bottom girls, you make the rockin’ world go round’. Destijds een serenade aan de vollere vrouw, tegenwoordig een schrikbeeld van eenieder die krampachtig alle etiketten van alle voedingsmiddelen afspeurt, naar de heilige kcal..
Ontdek meer artikels over Aandoeningen.
Menisci zijn C-vormige, fibreuze kraakbeenschijfjes tussen het dijbeen (femur) en het scheenbeen (tibia). De meniscus verdeelt het gewicht en brengt het over op het kniegewricht, biedt schokabsorptie, smeert het gewricht en stabiliseert de knie in rust of in beweging.
Knieblessures
Veel mensen beschadigen de meniscus door draaiende bewegingen die vaak voorkomen bij de uitoefening van sport en zelfs tijdens de dagelijkse bezigheden. Per jaar komen in Europa naar schatting 300.000 beschadigingen aan de meniscus voor. De behandeling hangt af van de ernst van de schade.
Mogelijke behandelingen
Een gescheurde meniscus kan losse flappen of fragmenten tot gevolg hebben, die weer op hun plaats kunnen worden genaaid, of die kunnen worden verwijderd door middel van een artroscopie. Het verwijderen van delen van de meniscus (gedeeltelijke meniscectomie) of de hele meniscus (totale meniscectomie) is tegenwoordig een veelvoorkomende behandeling. Hoewel de patiënten op korte termijn de knie weer normaal kunnen gebruiken, blijkt dat deze patiënten op lange termijn en op oudere leeftijd vaker artritis krijgen in die knie.
Zonder de meniscus
Bij verlies van het meniscaal weefsel, schuren de uiteinden van dij- en scheenbeen over elkaar. Na verloop van tijd raakt het gewrichtskraakbeen aan de uiteinden van deze beenderen beschadigd, hetgeen kan leiden tot osteoartritis, een degeneratieve aandoening die op zijn beurt weer kan leiden tot zwelling, pijn en invaliditeit. Op lange termijn kan dit de reden zijn voor de vervanging van het gehele kniegewricht. Om dit te voorkomen, is het noodzakelijk om zoveel mogelijk weefsel van de meniscus te sparen.
Ontdek meer artikels over Aandoeningen.
Q-koorts is een infectie van bacteriële oorsprong die schade kan aanbrengen aan longen, hart, lever en andere delen van het lichaam. De infectie wordt veroorzaakt door de Coxiella burnetii bacterie. De bacterie besmet hoofdzakelijk dieren als schapen, geiten, katten, honden en vogels. Deze dieren scheiden de bacterie hoofdzakelijk af via hun urine, stoelgang en melk.
Als mens kan je tevens besmet geraken door het inademen van droge deeltjes verspreid door de dieren. Tevens kan het eten van rauw vlees en drinken van onbehandelde melk de infectie veroorzaken.
Vooral personen die dicht bij de dieren staan zoals boeren en veeartsen lopen een verhoogd risico. Naast een acute vorm is er ook een chronische vorm van Q-koorts. Symptomen uiten zich hoofdzakelijk in problemen met hart en bloedvaten en klachten die gelijken op een griep.
Wil je meer weten dan kun je ook altijd terecht op de website www.q-koorts.be voor alle informatie en laatste nieuwtjes.
Ontdek meer artikels over Aandoeningen.
« Meer artikelen
Geen artikelen meer